نتيجه طبيعى اين كلمات سوق دادن مردم به اهل بيت و روشن ساختن آنها نسبت به جور و ستم واليان و حاكمان بر مردم بود . تكيه‌هاى مكرر امام بر اين كه ولايت در كنار نماز و روزه و حج و زكات ، پنج حكم اساسى اسلام مىباشد بر همين اساس بود ، چنان كه در دنبالهء حديث به منظور تأكيد بر امر ولايت مىفرمايد : و لم يناد بشىء كما نودى بالولاية ، فأخذ الناس بأربع و تركوا الولاية . « 1 » خدا مردم را به چيزى فرا نخوانده كه به پايهء ولايت برسد ، با اين حال مردم چهار تا را گرفتند و ولايت را رها كردند . روايت شده كه روزى امام باقر عليه السّلام بر هشام بن عبد الملك وارد شد و به او به عنوان خليفه و امير المؤمنين سلام نكرد . هشام ناراحت شد و به مردمى كه در اطرافش بودند دستور داد تا امام را سرزنش كنند ، پس از آن هشام به امام گفت : لا يزال الرجل منكم شقّ عصا المسلمين و دعا الى نفسه . در هر زمانى يكى از شما ميان مسلمانان اختلاف‌افكنى كرده و مردم را به سوى خود فرا خوانده است . پس از آن به توبيخ امام پرداخت و مردم را امر به سرزنش او كرد . در اين حال امام رو به مردم كرده ، فرمود : ايّها الناس ! أين تذهبون و أين يراد بكم ؟ بنا هدى الله اوّلكم و بنا ختم آخركم ، فإن يكن لكم ملك معجل ، فانّ لنا ملك مؤجّلا و ليس بعد ملكنا ملك ، لأنّا أهل بيت العاقبة ، يقول اللّه : « وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ » * . مردم كجا مىرويد ، به كجا رانده مىشويد ، شما در آغاز به وسيله ما اهل بيت هدايت شديد و سرانجام كار شما نيز با ما پايان مىپذيرد . اگر شما زودتر زمام امور را در دست گرفتيد . در پايان كار ادارهء امّت اسلامى و امور آن به دست ما خواهد بود ، براى اين كه ما خانواده‌اى هستيم كه عاقبت با آنان است ، خدا مىفرمايد : « عاقبت كار از آن پرهيزگاران است » . هشام دستور بازداشت امام را صادر كرد . كسانى كه در زندان با آن حضرت بودند تحت تأثير قرار گرفتند و شيفتهء وى شدند . وقتى هشام از اين موضوع آگاه شد ، گفت حضرت را به مدينه بازگردانند . « 2 »

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 183 ( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 478 ؛ المناقب ، ج 2 ، ص 280